Etyka dziennikarska / Rozdział 3: organizacja artykułów

Pobierz tę część w Markdownie

3.1. Preferowany rozkład artykułu

Artykuł powinien składać się z:

3.2. Formułowanie nagłówków opisujących artykuły

Porównaj poniższe przykłady przykładów dobrze i źle sformułowanych nagłówków wraz z wyjaśnieniami (nie przedstawiają one prawdziwych wydarzeń w niektórych przypadkach, ale mimo wszystko wykorzystujemy je do zobrazowania sytuacji).

Poprawnie sformułowane nagłówki nie są nacechowane emocjonalnie, dzięki czemu mogą pełnić wyłącznie funkcję informacyjną i w znacznie mniejszym stopniu wpływać na emocje czy decyzje odwiedzającego „Kontrabandę”. Podsumowują one też cały artykuł jednym zdaniem.

3.2.1. Przykłady poprawnych nagłówków

3.2.2. Przykłady niepoprawnych nagłówków

3.3. Treść artykułu

Szczególny nacisk kładzie się na właściwą treść artykułu – to z niej osoby czytające „Kontrabandę” wyciągają najwięcej informacji. Treść oprócz spełniania warunków zawartych w pozostałej części tego dokumentu musi także spełniać poniżej opisane standardy.

3.3.1. Zawartość potencjalnie kontrowersyjna

Zawartość kontrowersyjna sama w sobie nie jest zabroniona na „Kontrabandzie”, jednak podczas jej opisywania należy powziąć dodatkowe środki.

3.3.1.1. Przestępstwa

Opisując przestępstwa, dziennikarze/-ki „Kontrabandy” najpewniej będą mieć do czynienia z osobami zaangażowanymi w działania przestępcze. Należy bezwzględnie dochować tego, żeby działania przestępcze nie były w żaden sposób gloryfikowane czy pochwalane.

Z wyłączeniem szczególnych przypadków należy też wystrzegać się załączania dokładnych opisów czy materiałów tekstowych i/lub audiowizualnych demonstrujących działania przestępcze. W każdym przypadku opisującym jakiekolwiek działania przestępcze należy dokonać właściwej oceny ryzyka, czy nie przerasta ono ewentualnych korzyści związanych z ujawnieniem działań przestępczych opisywanego/-ej podmiotu/osoby.

Z reguły osoby zaangażowane w trwające postępowanie sądowe mają zwiększoną prywatność, np. obowiązuje zasada niepodawania pełnego nazwiska czy wizerunku do wiadomości publicznej przez organizacje medialne. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, w której oskarżona osoba samodzielnie wyrazi zgodę na ujawnienie wizerunku.

3.3.1.2. Korupcja i inna niekompetencja rządowa/korporacyjna

Materiały dotyczące zarzutów korupcyjnych, nadużyć władzy, niegospodarności lub innej niekompetencji organów władzy publicznej bądź podmiotów korporacyjnych powinny być przygotowane z zachowaniem szczególnej staranności i rzetelności.

Autorzy takich publikacji zobowiązani są do oparcia się na sprawdzonych, wiarygodnych źródłach, wyraźnego oddzielenia faktów od opinii oraz wskazania kontekstu prawnego i faktycznego opisywanych zdarzeń. Niedopuszczalne jest formułowanie kategorycznych ocen lub zarzutów, jeżeli nie znajdują one oparcia w potwierdzonych ustaleniach organów śledczych, prawomocnych orzeczeniach lub jednoznacznie udokumentowanych faktach.

W przypadku relacjonowania podejrzeń lub toczących się postępowań należy jasno zaznaczyć ich charakter oraz aktualny etap sprawy, tak aby nie naruszać dóbr osobistych osób lub podmiotów, których materiał dotyczy.

3.3.1.3. Wykorzystanie wulgaryzmów

Zgodnie z prawem prasowym, autor tekstu musi dochować wszelkiej staranności, żeby nie doprowadzić do wulgaryzacji tekstu.

Jeżeli wykorzystanie wulgaryzmu w kontekście zacytowania wypowiedzi jest wymagane, należy je ocenzurować, stosując wyłącznie do kilku pierwszych liter (w zależności od tego, jak długi jest dany wulgaryzm) i zakończyć takie słowo wielokropkiem.

3.3.2. Zawartość zabroniona

Treści zabronione na „Kontrabandzie” to te, które:

Jeżeli polecenie wydane przez redaktora naczelnego serwisu okaże się niezgodne z treścią tego dokumentu, osoba, której zlecono wykonanie takiego polecenia, nie musi się takiego polecenia podejmować, przy czym nie musi się też obawiać jakichkolwiek konsekwencji z tym związanych.